Gisteren stond ik weer eens in de verkeerde rij in de supermarkt. De reden? Een stel van middelbare leeftijd waarover ik verder niks zal zeggen, omdat ik dan een oordeel vel over mensen die ik helemaal niet ken.
Maar goed, zij stonden dus voor mij en beweerden bij hoog en bij laag dat de bedrijfsleider had gezegd dat de Heineken in de aanbieding was, terwijl dit eigenlijk de Hertog Jan was. In het foldertje stond dit ook duidelijk, maar goed, ik oordeel niet. De cassiere vroeg aan wie ze het hadden gevraagd; een lange man met een stropdas, de bedrijfsleider. Dat bracht een probleem, want de bedrijfsleider was helemaal niet aanwezig op dat moment en zijn vervanger was niet in de winkel geweest. Waar baseerden ze het dan op? Op het feit dat hij een das droeg? Of straalde hij iets van gezag uit? Ik zag de persoon om wie het ging en besloot dat het oudere stel voor mij vooral was geïmponeerd door de das, iets anders kon het toch echt niet zijn.
Dat zette me aan het denken, wat zorgt er voor dat wij iemand gezag toedichten? Een das, levenservaring, een positie? In het bedrijfsleven tel je haast niet mee als je geen pak met das aan hebt. Dress to impress is echt heel belangrijk om serieus genomen te worden. En iedereen doet er aan mee, zelfs ik.
Maar gezag, waar bestaat dat echt uit? Heeft de politie nog gezag in Nederland? Vroeger zeker wel, maar tegenwoordig zijn we zelfs brutaal tegen agenten met levenservaring en een hogere positie dan ‘gewoon’ agent. Ik durf geen antwoord te geven op deze vraag, gezag moet je blijkbaar verdienen, of verwar ik het dan met respect? Moeten we gewoon een snor laten staan om gezag te hebben of is gezag iets wat je verwerft?
“Je straalt gezag uit”, geen zin die vaak onze mond uit komt, maar gezag koppelen we wel vaak aan uiterlijkheden, zoals een das. Ik vraag me af wat er zou gebeuren als ik in mn relaxte kloffie op het werk verschijn, word ik dan nog serieus genomen? En de andere vraag, hoe zeker voel ik me dan? Helpt de outfit ook niet een beetje om zeker en verstandig over te komen?
Het antwoord is ja, en zolang we ja blijven zeggen op deze vraag moeten we blijven zoeken naar echt gezag, gezag dat je uitstraalt door wie je bent, niet wat je doet of wat je draagt, Maar dat is knap lastig!